خیابان بهشتی، خیابان صابونچی، کوچه ایازی، پلاک ۶۶
English
لوگو بهسو شفا

ایمنی پوست: آلرژی رزین و درماتیت تماسی در باند فایبرگلاس

پوست زیر گچ فایبرگلاس معمولاً به‌خوبی با شرایط بی‌حرکتی سازگار می‌شود؛ بااین‌حال، در درصد کمی از بیماران ممکن است حساسیت رزین (resin allergy) یا درماتیت تماسی رخ دهد. شناخت عوامل خطر، انتخاب صحیح مواد (پدینگ، نوار لبه‌گیری)، اجرای تکنیک استاندارد و آموزش بیمار، کلید پیشگیری و مدیریت به‌موقع عوارض پوستی است. در این راهنما، نشانه‌ها، علل محتمل، پروتکل‌های پیشگیرانه، الگوریتم برخورد، و نکات مراقبت خانگی را به‌صورت عملی مرور می‌کنیم تا ایمنی پوست در گچ‌های فایبرگلاس (fiberglass casting tape / synthetic cast bandage) حداکثر شود.


بررسی پوست زیر گچ فایبرگلاس؛ توجه به قرمزی، خارش و محل‌های فشار پیش از تکمیل گچ‌گیری

۱) تفاوت حساسیت رزین و درماتیت تماسی

  • حساسیت/تحریک ناشی از رزین: به‌صورت قرمزی پراکنده، سوزش، یا خارش منتشر ظاهر می‌شود و اغلب در ساعات/روزهای نخست پس از گچ‌گیری تشدید می‌شود. تماس پوست مرطوب با رزین فعال‌شده یا نشتی آب فعال‌سازی می‌تواند نقش داشته باشد.
  • درماتیت تماسی فشاری/اصطکاکی: بیشتر روی لبه‌ها و برجستگی‌های استخوانی دیده می‌شود (قوزک، اپی‌کوندیل‌ها، سر متاکارپ‌ها). چین‌ها، نقاط فشار، یا لبه‌های تیز مهم‌ترین عوامل ایجادکننده‌اند.
  • درگیری آلرژیک واقعی: نادر است اما با واکنش‌های شدیدتر، خارش مقاوم یا کهیر-مانند همراه می‌شود و ممکن است با سابقهٔ حساسیت پوستی یا آتوپی همپوشانی داشته باشد.

تقویت پدینگ در برجستگی‌های استخوانی و لبه‌گیری نرم برای پیشگیری از درماتیت تماسی

۲) عوامل خطر و پیشگیری سازمان‌یافته

  • پوست حساس/سابقهٔ آتوپی: از پدینگ نرم یکنواخت استفاده کنید؛ لبه‌ها را با moleskin یا نوار پارچه‌ای بپوشانید.
  • حرارت و رطوبت: اقلیم گرم/مرطوب تعریق را افزایش می‌دهد؛ آب فعال‌سازی را ولرم کنترل‌شده نگه دارید و از غوطه‌وری طولانی رول‌ها پرهیز کنید.
  • تکنیک: هم‌پوشانی ۳۰–۵۰٪، کشش یکنواخت، حذف چین‌ها، و تقویت موضعی برجستگی‌ها. از تماس مستقیم رزین مرطوب با پوست خودداری شود.
  • مواد مصرفی: از رول‌های تازه و نرم (انبارش ۱۵–۳۰°C، RH<60%) استفاده شود؛ پاکت‌های فویلی کم‌نفوذ و LOT/EXP خوانا کنترل گردد.

۳) نشانه‌های هشدار که نیاز به پیگیری دارند

  • خارش شدید و پایدار، بوی نامطبوع زیر گچ، ترشح یا لکه‌گذاری پوستی
  • افزایش درد، سوزش، تورم پیشرونده، تاول یا زخم‌شدن پوست در لبه‌ها
  • بی‌حسی یا تغییر رنگ انگشتان (مبحث عروقی، نیازمند ارزیابی فوری)

۴) الگوریتم برخورد بالینی (Clinical Playbook)

  1. ارزیابی سریع: تاریخچهٔ حساسیت پوستی، موضع درگیر، زمان شروع علائم، شدت خارش/درد.
  2. بازبینی لبه‌ها و فشار: در صورت فشار نقطه‌ای یا لبهٔ تیز، trim & pad انجام دهید؛ moleskin اضافه کنید.
  3. خشک‌سازی محافظه‌کارانه: اگر رطوبت داخل گچ مشهود است، خشک‌کردن با هوای خنک و آموزش مدیریت رطوبت.
  4. در موارد مشکوک به حساسیت رزین: در صورت پایداربودن علائم، windowing/بازکردن موضعی و تعویض بخش درگیر با رعایت بی‌حرکتی. در موارد شدید، تعویض کامل گچ با ارزیابی متخصص.
  5. درمان حمایتی: طبق صلاحدید پزشک: کمپرس خنک خشک، آنتی‌هیستامین خفیف خوراکی، و در موارد انتخابی، کرم‌های موضعی روی پوست آزاد اطراف لبه‌ها (نه زیر گچ).

۵) آموزش بیمار (Do & Don’t)

  • تمیز و خشک: پوست اطراف لبه‌ها را خشک نگه دارید؛ از اسپری و لوسیون زیر گچ استفاده نکنید.
  • خارش: جسم خارجی زیر گچ نبرید؛ از سشوار با هوای خنک برای کاهش خارش کمک بگیرید.
  • حمام: از کاور استاندارد استفاده کنید؛ در صورت خیس‌شدن، تمسید + هوای خنک.
  • گزارش به‌موقع: هرگونه افزایش درد، بوی بد، ترشح یا بی‌حسی را سریع اطلاع دهید.

۶) چک‌لیست کیفی واحد گچ‌گیری

  • پایش FEFO و نرم‌بودن رول‌ها؛ ثبت LOT/EXP در پرونده
  • کنترل دمای آب فعال‌سازی و زمان‌بندی پنجرهٔ قالب‌دهی
  • بازآموزی دوره‌ای تکنیک لبه‌گیری و تقویت پدینگ

راهنمای شفاهی به بیمار دربارهٔ مراقبت پوستی و علائم هشدار پس از گچ‌گیری با باند فایبرگلاس

جمع‌بندی و CTA

با انتخاب مواد مناسب، تکنیک استاندارد و آموزش مؤثر، ریسک حساسیت رزین و درماتیت تماسی در گچ‌های فایبرگلاس به حداقل می‌رسد. برای دریافت راهنمایی تخصصی و بررسی موردی، از طریق تماس/مشاوره اقدام کنید.