رزینهای پلیاورتان (PU) بهدلیل ترکیب منحصربهفردی از انعطافپذیری، استحکام، زیستسازگاری و قابلیت فرآوری، در صنایع پزشکی نقشی کلیدی پیدا کردهاند. از کاتترها و تیوبهای انعطافپذیر تا پانسمانهای فومی زخم، روکشهای ابزار، چسبهای جراحی و قطعات مقاوم تجهیزات، پلیاورتانها به مهندسان اجازه میدهند راهحلهایی سبک، بادوام و ایمن توسعه دهند. در این مقاله، ساختار و گریدهای پزشکی پلیاورتان، کاربردهای شاخص، مسیر تولید و کنترل کیفیت، الزامات زیستسازگاری و استریلیزاسیون، و نکات انبارش و عمر مفید را مرور میکنیم.
پلیاورتانها از واکنش ایزوسیاناتها با پلیالها تشکیل میشوند. در گریدهای پزشکی، ایزوسیاناتهای آلیفاتیک (مانند HDI یا H12MDI) بهدلیل ثبات نوری و اکسیداتیو ترجیح دارند. پلیالها میتوانند پلیاتری، پلیاستری یا پلیکربناتی باشند؛ پلیکربناتیورتانها (PCU) برای تماس طولانیمدت بدنی به مقاومت اکسیداتیو و خستگی بهتر شناخته میشوند.
نکته طراحی: انتخاب Shore مناسب، شفافیت، پایداری در برابر گاما/اتوکلاو، سازگاری شیمیایی (چربیها، الکلها) و قابلیت چسبندگی به بسترهایی مثل PVC/نایلون، تصمیمساز هستند.
در کاربردهای تماس بلندمدت با بدن (ایمپلنتها)، استفاده از PCU و ارزیابی کامل زیستسازگاری و اکسیداسیون تنشی ضروری است.
فرآوری TPU از طریق اکستروژن/قالبگیری تزریقی انجام میشود؛ PUهای دوجزئی با نسبت اختلاط دقیق، degas و پخت کنترلشده (Cure) اعمال میشوند. کنترل شاخصهای کلیدی شامل ویسکوزیته، محتوای NCO، زمان ژل، سختی نهایی (Shore)، کشش/پارگی، بازگشت الاستیک و شفافیت است. آزمونهای زیستسازگاری (ISO 10993)، آزمونهای استریلیزاسیون (ISO 11135/11137) و بررسی Extractables/Leachables باید مستندسازی شوند.
پلیاورتانهای پزشکی عموماً با اتیلناکساید (EO)، گاما و e-beam سازگارند. گریدهای آلیفاتیک در برابر زردشدگی ناشی از پرتودهی پایدارترند. انتخاب گرید باید با مسیر استریلسازی نهایی همراستا باشد تا افت خواص مکانیکی/نوری رخ ندهد.
رزینهای پلیاورتان با ترکیب کمنظیرِ عملکرد مکانیکی، ایمنی زیستی و فرآوریپذیری، گزینهای ایدهآل برای طیف وسیعی از محصولات پزشکی هستند. برای دریافت مشاوره انتخاب گرید و تامین رزین پزشکی یا همکاری OEM، صفحه محصولات پلیاورتان پزشکی بهسو شفا را ببینید.