باندهای ارتوپدی فایبرگلاس یکی از متداولترین روشهای تثبیت و درمان شکستگیها و آسیبهای اسکلتی و عضلانی محسوب میشوند. با وجود مزایای متعدد این باندها، در برخی شرایط خاص، استفاده از آنها منع شده یا باید با احتیاط ویژهای انجام شود. آگاهی از این موارد به بیماران و پزشکان کمک میکند تا از بروز عوارض جدی جلوگیری کرده و روند درمان را بهبود ببخشند. در این مقاله به تفصیل به بررسی این موارد میپردازیم.
استفاده از باندهای فایبرگلاس در شرایط زیر ممنوع یا همراه با احتیاط شدید است:
باندهای فایبرگلاس حاوی رزینها و مواد شیمیایی خاصی هستند که ممکن است در برخی افراد باعث واکنش آلرژیک شوند. علائم آلرژی شامل قرمزی پوست، خارش شدید، تاول یا حتی واکنشهای سیستمیک میباشد.
به دلیل بسته شدن محیط زیر باند، احتمال رشد باکتریها و قارچها افزایش مییابد. بنابراین، استفاده از این باندها در صورت وجود عفونت فعال پوستی یا زخم باز میتواند منجر به تشدید عفونت یا کندی در روند بهبود شود.
در افرادی که مشکلات جدی عروقی مانند دیابت پیشرفته یا بیماریهای عروقی دارند، استفاده از باند فایبرگلاس ممکن است منجر به محدودیت بیشتر جریان خون شده و خطر ایجاد زخمهای فشاری یا حتی نکروز را افزایش دهد.
شکستگیهای پیچیده که به جراحیهای متعدد یا نظارت مداوم نیاز دارند، بهتر است با روشهای باز یا باندهایی با قابلیت تعویض راحتتر درمان شوند. باندهای فایبرگلاس به دلیل استحکام بالا و دشواری در برداشتن، گزینه مناسبی برای این شرایط نیستند.
در مواردی مانند ترمیم تاندونها یا عصبها که نیازمند بررسیهای مکرر وضعیت اندام است، باندهای فایبرگلاس به علت سختی در برداشتن و باز کردن مداوم توصیه نمیشوند.
در صورت استفاده از باندهای فایبرگلاس رعایت موارد زیر ضروری است:
اگر علائمی از حساسیت یا مشکلات عروقی بروز کند، باند باید سریعاً توسط پزشک باز شده و درمان مناسب آغاز گردد. همچنین، تغییرات در رنگ پوست، احساس بیحسی یا سردی اندام باید بهسرعت بررسی و مدیریت شود.
اگرچه باندهای فایبرگلاس ابزارهای مؤثری برای درمان شکستگیها هستند، اما آگاهی از موارد منع مصرف و رعایت نکات احتیاطی بسیار ضروری است. پیش از استفاده از این باندها همیشه با پزشک مشورت کرده و شرایط جسمانی بیمار را به دقت ارزیابی کنید تا از بهترین نتایج درمانی بهرهمند شوید.